KOŞMA

Milletleri uyandırır uykudan,
Bir ateştir alevi var, külü yok!
Hâinlerin ödü kopar korkudan,
Kurtulunca yayından bu ateş ok…

Bu ateşin nuru ile esirler
Zincirleri koparırlar, galeyâna gelirler.
Taht yıkarlar, baht yaparlar ve derler:
“Durmayalım hakkımız var daha çok”…

Mefkûre bu, yok mu ey Türk haberin?
Bu mukaddes şeyle yanar içerin,
Aç gözünü artık uyan, hem gerin
Bırak çıksın kalbinden şu ateş ok!
*

İşte biz Türk dilini bu edebiyat zalimlerin elinden kurtarmağa çalışacağız, halka kendi faydasına yarayacak şeyler yazacak ve memleketimizde “okuma muhabbeti” uyandırmaya çalışacağız.
“Türk sözü” uyanan âlem ve milliyete âşık yüksek Türk gençliği ile, hâlâ uyuyan ve bir ışık bekleyen Türk halkı arasında bir kapıdır. Gençlik o kapıdan girmekle alçalmayacak, bilakis halkı; yani kendi varlığını kendi milliyetine yükseltecek, kendine benzeyecektir. Ömer Seyfettin 11 Mart 1884-6 Mart 1920 (Ruhun şad olsun)