(Delillerimiz geçimiş makalelerimizde, daha eski kullanımını tespit eden varsa buyursun biz de onlara uyalım)

yaruttı ajunka künüg hem ayığ: Işıttı/Aydınlattı dünyaya güneşi hem ayı

0126. yarattı kör ewren tuçı ewrilür: Yarattı bak çevrilen tuncu çevrilir.(tuçı: anlamı bugüne kadar pek anlaşılmasa da, doğrusu “tunç”dur. DLT’de ol ot yolrıttı= o, ateşi alevlendirdi, (o, ateşi yalınlattı), ol tuçuğ yolrıttı= o, tuncu parlattı, (güneş vursa da vurmasa da, o adam kalkanı, leğeni parlatır gibi parlattı); (yolrıtur-yolrıtmak). (II. 353) Beytinden de anlaşıldığı üzere, “tuç”; tunçtur ve aynı zamanda leğen gibi dönerek güneş tarafından parlatılması nedeniyle dünyamız tunca benzetilmiştir. (Ilımga Dergisi sayı:3)

4368. tüşüg edgü yorsa bu tüş yorğuçı: Düşü iyi yorsa bu düş yorucu
ol edgü kelir kör bu sewnür tuçı: o iyi gelir bak bu sevinir/mutlu olur dünyası. Bu beyitte geçen “tuç” eksik kalmıştır ve her hangi bir anlam verilmemiştir. Oysa bizim daha önceki “Ilımga sayı 2’de de (tuçı: anlamı bugüne kadar pek anlaşılmasa da, doğrusu “tunç”dur. DLT’de ol ot yolrıttı= o, ateşi alevlendirdi, (o, ateşi yalınlattı), ol tuçuğ yolrıttı= o, tuncu parlattı, (güneş vursa da vurmasa da, o adam kalkanı, leğeni parlatır gibi parlattı); (yolrıtur-yolrıtmak). (II. 353) Beytinden de anlaşıldığı üzere, “tuç”; tunçtur ve aynı zamanda leğen gibi dönerek güneş tarafından parlatılması nedeniyle dünyamız tunca benzetilmiştir)açıkladığımız gibi, “sözün aslı “Tunç’dur. O hâlde E. T sözlüğe bir sözcük daha eklemek gerektir ki bu da “Tunç: Dünya” olmalıdır. Üstelik bu beyitten anlaşıldığına göre, kişinin “dünyalar benim oldu, kendi dünyamız, mutlu dünyamız…” gibi edebi kullanımları için de “tunç/tuç” kullanımı mevcuttur. Bugüne kadar bu anlam pek bilinmese de, böyle anlaşılmak zorundadır. Beyitte de özetle, bu düş yorucu düşü iyiye yorarsa; düşü görenin dünyası mutlu olur denilmektedir. (Ilımga Dergisi sayı:5)